Jason Bourne is back!
Τα είχαμε πει από τον Ιούλιο όταν η ταινία έβγαινε στην Αμερική με μεγάλη επιτυχία... ("They should have left him alone..." July 26, 2004)
Η ταινία λοιπόν με τον Ελληνικό τίτλο "Στην σκιά των κατασκόπων", ή αλλιώς "The Bournce Supremacy" βγήκε και στις Ελληνικές αίθουσες από την Παρασκευή 17/9 και φυσικά έτρεξα να την δω χτες βράδυ!
Let me just say this: Στις τελική σκηνή στην Μόσχα, μπορούσα να νιώσω την αδρεναλίνη να εισέρχεται στις φλέβες μου!
Η ταινία είναι μία επάξια συνέχεια της έκπληξης που αποτέλεσε το "The Bournce Identity" του 2002. Ο Mat Damon έχει κάνει τον ρόλο δικό του, και όλο το κάστ "φυσάει" με πρώτη και καλύτερη την Joan Allen. Η δράση θα σας "ξεναγήσει" από την παραλία της Γκόα στην Ινδία, μέχρι την χιονισμένη Μόσχα, διαμέσου της Νάπολης, του Βερονίνου και μερικών ακόμα Ευρωπαικών πόλεων.
Η δράση είναι καταιγιστική, η πλοκή σωστά "μπλεγμένη" και η μουσική του John Powell φοβερή. (Και έχει πάλι το "Extreme Ways" του Moby στο τέλος... Super!)
Ιδιαίτερη προσοχή δώστε στον τρόπο κινηματογράφησης της δράσης. Μπορεί να χρειαστείτε "ντραμαμίνες" από την κίνηση της κάμερας και το απίστευτα γρήγορο μοντάζ, αλλά η εντύπωση μου είναι πως δεν προσπαθεί το άξιος σκηνοθέτης Paul Greengrass (Bloody Sunday, 2002) να "κλέψει" με τον τρόπο αυτό.
Οι σκηνές είναι εκεί, τα stunts είναι όντως γυρισμένα, και το "ξύλο" πέφτει ανελέητο, όμως τα πάντα τρέχουν γύρω σας σαν να είστε εσείς ο Jason Bourne. And that's the point being made, και όπως είπα, εγώ προσωπικά το έζησα το έργο.
Δείτε που παίζεται η ταινία από το Athinorama.gr
Labels: Movies
posted by Panos @ 4:14 AM
2 Comments:
Πάνο εσύ μπορούσες να νιώσεις την αδρεναλίνη να εισέρχεται στις φλέβες σου, εγώ όμως μπορούσα να νιώσω το φαγητό μου να εξέρχεται από το στομάχι μου. Δεν ξέρω αν είχε σκοπό να "κλέψει" ο Greengrass, πάντως είχε σίγουρα σκοπό να μας ανακατέψει :)
Κατα τα άλλα καλή ταινία, δεν είχε όμως αυτό το κάτι που θα με κάνει να περιμένω να περάσουν όλοι οι τίτλοι τέλους πριν σηκωθώ από την θέση μου για τσιγάρο (το bourne identity μου άρεσε περισσότερο).
Και εμένα περισσότερο μου άρεσε το πρώτο. Απλά πιστεύω πως το δεύτερο ήταν μια επάξια συνέχεια.
Το ζάλισμα το ένοισα και εγώ, but like I said, αν το "δεις" λες και είσαι μέσα στην δράση ο ίδιος, και άρα δεν έχεις τον χρόνο να "απολαύσεις" τα πάντα με γενικά πλάνα, αλλά προσπαθείς να κάνεις τα πάντα γρήγορα, τότε it works. Αν προσέξεις όλες οι λεπτομέρειες υπάρχουν στην οθόνη. They just go away too fast.
(Μεταξύ μας πάντως, although I buy it, θα προτιμούσα αν ήταν γυρισμένο the traditional way...)
Post a Comment
Links to this post:
Create a Link
<< Home