Finally, Sony Ericsson K700i is mine!

Επιτέλους απέκτησα το Sony Ericsson K700i που από τις αρχές του καλοκαιριού το είχα βάλει στο μάτι...

Έχει πολύ όμορφο design σε όλα τα επίπεδα και ιδιαίτερα στα μενού και στα εικονίδια. Βοηθάει και η οθόνη φυσικά, που είναι από τις καλύτερες της Sony Ericsson έως τώρα σε κινητά τέτοιου μεγέθους. Και φυσικά το πακέτο των χαρακτηριστικών είναι ότι μπορεί να θέλει κανείς να έχει σε ένα μικρό κινητό. Ψηφιακή κάμερα VGA, λήψη και αναπαραγωγή video, Ραδιόφωνο, MP3, Bluetooth, Infrared, GPRS και 41MB για να τα χαρεί κανείς όλα αυτά.

Υπάρχει ένα θέμα βέβαια με την διάρκεια της μπαταρίας η οποία είναι με το ζόρι 2 ημέρες αρχικά, αλλά μετά από μερικά συνεχόμενα πλήρη αδείασματα-γεμίσματα, διαρκεί ακόμα περισσότερο σύμφωνα με τις μαρτυρίες χρηστών στα διάφορα forums.

Επίσης σπατάλησα γύρω στις 2 μέρες για να στήσω το connection μέσω Bluetooth και GPRS στο Internet από το Palm Tungsten T3 που έχω, αλλά σε αυτό μάλλον φταίει περισσότερο η TIM, με τα διαφορετικά settings που έχει για κάθε μορφή data σύνδεσης, παρά το τηλέφωνο. Στο τέλος φυσικά τα κατάφερα και έτσι αυτή την στιγμή μπορώ να κάνω όλα όσα είχα φανταστεί και ακόμα παραπάνω.

Αν σε κανά δυό μήνες πέσουν και λίγο οι τιμές μετά την κυκλοφορία νέων μοντέλων, θεωρώ ότι θα είναι ένα καλό Χριστουγιεννιάτικο δώρο στον εαυτό σας.

Interactive Advertising World @ New York

Δύο πολύ ενδιαφέροντα άρθρα με τον απόηχο του Interactive Adverting World που έλαβε μέρος μεταξύ 20 και 21 Σεπτέμβρη στην Νέα Υόρκη στα πλαίσια της Advertising Week NYC 2004.

Μερικά από τα πιο σημαντικά στελέχη του χώρου μιλήσανε για το μέλλον της online διαφήμισης και μπορείτε να διαβάσετε κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα στο άρθρο της MEDIAPOST "Traditional Agency Creatives Confront Online Challenges"

Επίσης, μερικά από τα ευρήματα των σημαντικότερων σχετικών ερευνών καθώς και γενικά συμπεράσματα από το συνέδριο συνοψίζονται στο άρθρο του AdAge.com "Advertising Week Buzzes About Growing Impact of Internet" (both sites require free registration)

Μου αρέσει ιδιαίτερα όλος αυτός ο προβληματισμός από τους παραδοσιακούς διαφημιστικούς κολοσσούς που όλο και περισσότερο

1. καταλαβαίνουν την αξία του μέσου και το αρχίζουν να το αντιμετωπίζουν ισάξια με τα υπόλοιπα
2. αντιλαμβάνονται πόσο πίσω έχουν μείνει στο να κατανοήσουν την σημασία του, τους κανόνες που το διέπουν, και πόσο λίγο από τα budgets τους και την επένδυση σε δημιουργικούς ανθρώπους έχουν αφιερώσει σε αυτό

Από την άλλη τα λεφτά όλο και περισσότερο μεταφέρονται από άλλα μέσα στο Internet (όχι με τους ίδιους ρυθμούς εδώ στην Ελλάδα φυσικά) ενώ ο κόσμος δείχνει όλο και μεγαλύτερη προτίμηση στο μέσο αυτό για σκοπούς όπως η διασκέδαση. Και τέλος, έρευνες δείχνουν πως όσο περισσότερο συνηθίζει κανείς στην χρήση του, τόσο τους γίνεται και πιο πολύ αναντικατάστατο.

Ήθελα να ήξερα πόσα στελέχη Ελληνικών διαφημιστικών εταιριών παρακολουθούν τα νέα από τις "μαμάδες" εταιρίες του εξωτερικού. Hello?

Τα USB flash memory drives γίνονται μόδα

Στην καινούργια ταινία του Michael Mann "Collateral" που όλοι (θέλω να πιστεύω μετά τα αριστουργήματα που φτιάχνει ο άνθρωπος) περιμένουμε, τον "πρωταγωνιστικό" ρόλο σε μία σκηνή τον παίζει ένα USB flash drive...

Με αφορμή αυτή την σκηνή, αλλά και την γενική τρέλα που χαρακτηρίζει τους Αμερικάνους με τα διάφορα tech fashion trends, οι New York Times γράψανε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο πάνω στην ραγδαία διάδοση των USB drives που πολλοί έχουν αρχίσει να κρεμάνε στα κλειδιά τους, στα στυλό τους και στον... λαιμό τους.

The New York Times: Technology: From Storage, a New Fashion (Free subscription. Μην βαριέστε την φόρμα αν δεν είστε εγγεγραμμένοι, το site αξίζει πολλά!)

Anyway το θέμα είναι πως τα drives αυτά έχουν γίνει στις μέρες μας οι δισκέτες του παρελθόντος, και ενώ πολλές φορές καθόμαστε και καίμε CD για να μεταφέρουμε μια Powerpoint παρουσίαση και πέντε αρχεία σε έναν πελάτη, μπορούμε πανεύκολα να τα μεταφέρουμε με μία τέτοια συσκευή (από 32MB έως 2GB) και να τα αντιγράψουμε σε οποιοδήποτε PC που απλά έχει μία USB θύρα!

Αχ... που είναι οι μέρες που όλη μου η δουλειά, το λειτουργικό σύστημα, και η "Pascal Turbo" χωράγανε σε μία δισκέτα 5 και ένα τέταρτο! :-)

Save Picture As... ή αλλιώς "I want my J-P-G"

Και τώρα ένα tip.

Επειδή είχα απηυδήσει με τον Internet Explorer κάθε φορά που ήθελα να σώσω μία εικόνα και έβλεπα το “Save Picture As…” να μου επιτρέπει μόνο να την σώσω σαν BMP (και μάλιστα Untitled και όχι με το όνομα της) είχα βρει την λύση και άνοιγα κάθε φορά το Photoshop και έκανα Print Screen και Crop, ή έκανα copy paste to URL της εικόνας από τα Properties και το πέρναγα είτε στο “Get Right” είτε σε κάποιο άλλο FTP πρόγραμμα! Τρελό ε;

Τι να κάνω; Είχα ξεχάσει τόσο καιρό σε ποιον λόγο οφείλετε αυτό το χαζό bug… Αποφάσισα όμως να το ψάξω και να ξαναθυμηθώ... Μετά από μερικά searches στο Google για “I want my JPG” ή “Gamo ta BMP mou gamo” ή “save image as JPG not BMP”, η λύση βρέθηκε: http://support.microsoft.com/?kbid=810978

It all comes down to this:

1. Empty the contents of the Temporary Internet Files folder. To do so:
   a. On the Tools menu, click Internet Options.
   b. Click the General tab.
   c. Under Temporary Internet files, click Delete Files.
   

That’s all. Αδειάστε τα Temporary Files και θα δείτε άσπρη μέρα και JPG πολύχρωμο!

Gbrowser: The Google Browser!

Ναι ναι... Καλά διαβάζετε. Το Google ετοιμάζεται να βγάλει και web browser!

Clues may point to Google browser | CNET News.com

Έπειτα από το φοβερό Gmail που ακόμα καλά καλά δεν έχει ανοίξει για όλο τον κόσμο (έχω κανά δυο προσκλήσεις, let me know...) και έπειτα από το Google toolbar και όλα τα υπόλοιπα τεχνολογικά θαύματα αυτών των παιδιών, τώρα φαίνεται πως ετοιμάζονται και για browser.

And it makes sense... Αν έχουν browser, θα μπορούν να τον διασυνδέσουν με το Gmail, και να σου πετάνε σχετική διαφήμιση στο πλάι την ώρα που σερφάρεις... Θα γίνει πανικός. Φυσικά οι τύποι δεν παίζονται σε usability και γρήγορα και απλά interfaces, και με όλα τα security concerns για τον Internet Explorer το βλέπω να κάνει 50.000.000 downloads την πρώτη μέρα. (Αν δεν τον κατεβάζεις και αυτόν με invitation αρχικά!)

Go Google, Go! Πάνω τους και τον έφαγες τον Bill.

CNET redesigns homepage, at 1024x768 no less!

Ίσως να έχετε προσέξει πως διάφορα stories εδώ προέρχονται από το CNET το οποίο εδώ και πολλά χρόνια αποτελεί το πρώτο μέσο ενημέρωσης μου για όλα τα θέματα του Internet και της τεχνολογίας γενικότερα. (OK, και το WIRED είναι το άλλο αγαπημένο μου)... Η καθημερινή μου επίσκεψη σε αυτά τα sites είναι δεδομένη, και φυσικά έρχεται σαν μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι το cnet ανασχεδίασε την homepage του και το βασικό site.

Και όχι μόνο αυτό. Πολύ σημαντικό για όλους όσους ασχολούνται με το web desing είναι το γεγονός πως η νέα home page του CNET είναι σχεδιασμένη by default στα 1024x768 pixels! That's a major sign things are moving ahead... Βέβαια τα στατιστικά εδώ και καιρό δείχνουν πως αυτή η ανάλυση πλησιάζει να ξεπεράσει το 50% των χρηστών (και μάλιστα με πολλούς να έχουν ακόμα μεγαλύτερη ανάλυση) οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα, αλλά από την άλλη το γεγονός ότι ένα τέτοιο site κάνει το πρώτο βήμα, αποτελεί το "σάλπισμα" να "ορμήσουμε" και οι υπόλοιποι που χρόνια κρατιόμαστε στα 800x600.

Net ads ring up rising sales | CNET News.com

Net ads ring up rising sales | CNET News.com

Τα πράγματα καλά πάνε στην Αμερική αλλά και διεθνώς με την online διαφήμιση. 40% άνοδο για το πρώτο μισό του 2004, σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό.

Να 'μαστε καλά να ξημεροβραδιαζόμαστε με το να πείθουμε πελάτες ότι έχει νόημα αυτό το πράγμα, με το να βρίσκουμε τρόπους και μεθόδους αποτελεσματικής προβολής σε ένα τεχνολογικό περιβάλλον που συνεχώς αλλάζει, και με το να προσπαθούμε να κάνουμε τα "μέσα" πιο ευέλικτα στον τρόπο και στους "χώρους" προβολής των διαφημίσεων ώστε το όλο θέμα να συνεχίσει να έχει νόημα και αποτέλεσμα, χωρίς να κανιβαλίζεται το μέσο...

Κουράγιο! We're doing OK it seems...

Jason Bourne is back!

Τα είχαμε πει από τον Ιούλιο όταν η ταινία έβγαινε στην Αμερική με μεγάλη επιτυχία... ("They should have left him alone..." July 26, 2004)

Η ταινία λοιπόν με τον Ελληνικό τίτλο "Στην σκιά των κατασκόπων", ή αλλιώς "The Bournce Supremacy" βγήκε και στις Ελληνικές αίθουσες από την Παρασκευή 17/9 και φυσικά έτρεξα να την δω χτες βράδυ!

Let me just say this: Στις τελική σκηνή στην Μόσχα, μπορούσα να νιώσω την αδρεναλίνη να εισέρχεται στις φλέβες μου!

Η ταινία είναι μία επάξια συνέχεια της έκπληξης που αποτέλεσε το "The Bournce Identity" του 2002. Ο Mat Damon έχει κάνει τον ρόλο δικό του, και όλο το κάστ "φυσάει" με πρώτη και καλύτερη την Joan Allen. Η δράση θα σας "ξεναγήσει" από την παραλία της Γκόα στην Ινδία, μέχρι την χιονισμένη Μόσχα, διαμέσου της Νάπολης, του Βερονίνου και μερικών ακόμα Ευρωπαικών πόλεων.

Η δράση είναι καταιγιστική, η πλοκή σωστά "μπλεγμένη" και η μουσική του John Powell φοβερή. (Και έχει πάλι το "Extreme Ways" του Moby στο τέλος... Super!)

Ιδιαίτερη προσοχή δώστε στον τρόπο κινηματογράφησης της δράσης. Μπορεί να χρειαστείτε "ντραμαμίνες" από την κίνηση της κάμερας και το απίστευτα γρήγορο μοντάζ, αλλά η εντύπωση μου είναι πως δεν προσπαθεί το άξιος σκηνοθέτης Paul Greengrass (Bloody Sunday, 2002) να "κλέψει" με τον τρόπο αυτό.

Οι σκηνές είναι εκεί, τα stunts είναι όντως γυρισμένα, και το "ξύλο" πέφτει ανελέητο, όμως τα πάντα τρέχουν γύρω σας σαν να είστε εσείς ο Jason Bourne. And that's the point being made, και όπως είπα, εγώ προσωπικά το έζησα το έργο.

Δείτε που παίζεται η ταινία από το Athinorama.gr

STAR WARS, The Original Trilogy finally on DVD

Από την πρώτη στιγμή που απέκτησα DVD player είχα την απορία γιατί δεν είχαν, και πότε θα κυκλοφορούσαν, οι τρεις ταινίες της κλασσικής τριλογίας του Πόλεμου των Άστρων σε DVD. Το ίδιο αίτημα είχαν και πάρα πολύ fans και κινηματογραφόφιλοι ανά τον κόσμο φυσικά, και όχι απλά το έλεγαν αλλά μέχρι και "διαδηλώσεις" κάνανε για αυτό!

Η δικαιολογία του "παραξενιάρη" πλέον George Lucas ήταν πάντοτε πως το "μέσο" δεν ήταν έτοιμο για αυτό που ήθελε να δείξει, ή πως δεν είχε χρόνο με όλες τις προετοιμασίες και τα γυρίσματα των Prequels. Τα ίδια έλεγε βέβαια και για την τριλογία του Indiana Jones που κυκλοφόρησε πέρυσι τέτοιο καιρό. (Just in time for Christmas...)

Έτσι πολλοί από εμάς που ήταν τυχεροί να δουν τα Special Editions το 1997 στο σινεμά για τελευταία φορά, λίγο καιρό πριν το απογοητευτικό "The Phantom Menace" το 1999 και το ανώτερο "Attack of the Clones" πρόπερσι, έπρεπε να περιμένουμε ως τώρα για να ξαναζήσουμε την μαγεία της original τριλογίας.

Στις 21 Σεπτεμβρίου λοιπόν, φυλάξτε €50 (+ έξοδα αποστολής) και προετοιμαστείτε να ταξιδέψετε "a long time ago, in a galaxy far far away..."

Οι πρώτες κριτικές είναι πολύ ενθαρρυντικές, και μιλάν για την καλύτερη απεικόνιση και ηχητική απόδοση που έχει γίνει ποτέ σε αυτές τις ταινίες. Υπάρχουν βέβαια και αλλαγές (ακόμα και από τα Special Editions του 1997) που ο αθεόφοβος ο Lucas "τόλμησε" να κάνει για ακόμα μια φορά, με αποτέλεσμα οι hard core fans να γκρινιάζουν για αυτές, και για κάποιες να ωρύονται. Εγώ προσωπικά αν και είμαι ενάντια στην "αυτοβεβήλωση" των έργων από τους δημιουργούς τους, δεν τρελαίνομαι για τις αλλαγές. Προσπαθώ να τις δω ως βελτιώσεις και ελπίζω να νιώσω και πάλι το ίδιο χαζό χαμόγελο χαράς στο πρόσωπο μου όταν τελειώνει το "Return of the Jedi" και μαζί με αυτό μία από τις καλύτερες κινηματογραφικές εμπειρίες ever created.

Trust the force.

Breaking the code... The story of the Rose.

Τέλειωσα επιτέλους (αλλά και δυστυχώς) το απίθανο "The Da Vinci Code" του Dan Brown. Και λέω δυστυχώς, γιατί είναι ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα που έχω διαβάσει ποτέ, και η εμπειρία που είχα όλες αυτές τις μέρες διαβάζοντας το, θα μου λείψει πολύ.

Ο Leonardo, οι Ιππότες, οι ναοί και η αναζήτηση του Άγιου Δισκοπότηρου με κάνανε να διαβάζω με τις ώρες όπου και όποτε μπορώ, μέχρι να χάσω την στάση στο Μετρό, ή να περπατάω στον δρόμο με το Palm, κλέβωντας μόνο ματιές στο πεζοδρόμιο.

Ένα βιβλίο τέλειο σε πολλαπλά επίπεδα. Από την αστυνομική πλοκή και την συναρπαστική δράση μέχρι τους φοβερούς κώδικες και αινίγματα που πρέπει (και μπορεί) κανείς να "σπάσει" μαζί με τους ήρωες. Από την γνώση που αποκτά κανείς για την θρησκευτική ιστορία και τις διάφορες εκδοχές της μέχρι την αποκάλυψη του αιώνιου μυστικού του "Holy Grail" και την ιστορία της μεγαλύτερης θεωρίας συνωμοσίας τα τελευταία 2000 χρόνια.

Πριν διαβάσετε το βιβλίο θα σας συνιστούσα να μην ψάξετε τίποτα για αυτό στο Internet και να διαβάσετε μόνο επιλεκτικά τις όποιες κριτικές προκειμένου να μην χάσετε την μαγεία της "πρώτης φοράς" που θα διαφωτιστείτε!

Τρέξτε λοιπόν:

• Hardcover edition (η καλύτερη επιλογή) - Amazon $14.97
• Paperback edition (η φθηνότερη επιλογή) - Παπασωτηρίου, €8,65
• Palm E-book (η πρακτική επιλογή) - eReader.com $12.11
• Ελληνική έκδοση (η ευκολότερη επιλογή) - Shop21.gr, €19,80

Και αν έχετε διαβάσει το βιβλίο, ρίξτε μια ματιά στον χαμό που γίνεται διεθνώς, οργανώστε το επόμενο ταξίδι σας στο Παρίσι βάση των locations του βιβλίου, και σίγουρα πάρτε μέρος στους online επίσημους διαγωνισμούς "Uncover the Code Contest" και "The DaVinci Code Web Quest" σχεδιασμένοι από τον ίδιο τον συγγραφέα με συναρπαστικό τρόπο.

P.S. Find Robert Langdon

Toyota Yaris Blue Game (shameless plug)

Δεν συνηθίζω να προωθώ τις δουλειές που κάνουμε στην HellasNet μέσα από αυτό το blog, όμως φαντάζομαι πως έχει ενδιαφέρον να δείτε το "making of" case study της κατασκευής αυτού του παιχνιδιού.

Είναι μία από τις δουλειές για τις οποίες εγώ και οι συνεργάτες μου αισθανόμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι, μιας και πιστεύω φτιάξαμε κάτι που και νόημα είχε για την επικοινωνία του brand, αλλά και διασκέδασε αρκετά τον κόσμο που το είδε και το "έπαιξε".

Για αυτόν τον λόγο φροντίσαμε να παραθέσουμε περισσότερο υλικό από ότι συνήθως, έτσι ώστε κανείς να μπορεί να δει τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάστηκε αυτή η ενέργεια.

Λες να βγάλουμε και κανένα DVD με extras; :-)

"All the Real Girls" (and all the real movies)

Η λίστα με τις ταινίες που χάνω στο σινεμά συνεχίζει να μεγαλώνει τα τελευταία χρόνια, για πολλούς και διάφορους λόγους που συνοψίζονται φαντάζομαι στην αλλαγή τρόπου ζωής καθώς κανείς μεγαλώνει. Να 'ναι καλά όμως το DVD!

Χτες κατάφερα να δω μία από τις ταινίες που είχα "μαρκάρει" ως must-see. Το "All the Real Girls" του "δεύτερο-εμφανιζόμενου" David Gordon Green, με βραβεία στα φεστιβάλ του ανεξάρτητου Αμερικάνικου κινηματογράφου όπως το Sundance και πολύ καλές κριτικές.

Η ταινία μιλάει για την σχέση δύο νέων σε μία μικρή Αμερικάνικη πόλη του Νότου, με τρόπο ρεαλιστικό, αποσπασματικό αλλά και τρυφερό. Παίζουν ερασιτέχνες αλλά και επαγγελματίες ηθοποιοί όπως η Patricia Clarkson που πρόσφατα προτάθηκε για Όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου για το "Pieces Of April", και πρωταγωνιστεί ο Paul Schneider που έγραψε και το σενάριο σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη, καθώς και η Zooey Deschanel από το "Almost Famous" του Cameron Crow...

Πολύ απλά πρόκειται για μια από τις πιο αληθινές ταινίες που έχω δει τελευταία πάνω στο θέμα του έρωτα και των σχέσεων, και αυτού που νιώθει κανείς ως "αληθινή αγάπη" στα 20 του χρόνια. Μπορεί να ξενίσει αρχικά με το στυλ και το ύφος της, ιδιαίτερα όσους έχουν συνηθίσει ανάλογα θέματα με την οπτική του Hollywood των τελευταίων δεκαετιών, αλλά η αλήθεια είναι πως δύσκολα αποφεύγει κανείς την ζεστασιά της ταινίας, την αθωότητα των χαρακτήρων και την πραγματικότητα των διαλόγων και καταστάσεων.

All good things must come to an end... (or is this the beginning?)

Όπως έγραψα και σε προηγούμενο post, είχα σκοπό να ξεφαντώσω στην μεγάλη γιορτή των Ολυμπιακών Αγώνων, και αυτό ακριβώς έκανα... Όχι απλά ως θεατής αλλά και ως τουρίστας. Είχα την τύχη να φιλοξενώ αυτές τις μέρες ένα πολύ καλό μου φίλο από το Λονδίνο, που μιας και ήταν η πρώτη φορά του στην Ελλάδα, ανάλαβα να τον ξεναγήσω στην "ολοκαίνουργια" Αθήνα...

Το πανηγύρι όπου και αν πήγαινε κανείς ήταν απίστευτο. Τα πάντα άψογα οργανωμένα και με μεγάλο κέφι σε όλα τα σημεία της πόλης. Κόσμος από όλα τα μέρη της γης να γιορτάζει παντού στο κέντρο. Τα Olympic Stores γεμάτα ουρές και τα εισιτήρια των αγώνων σε μεγάλη ζήτηση σε πάγκους στο Μοναστηράκι. Και είναι φυσικά σουρεαλιστικό να βλέπεις τουρίστες στο Νέο Ηράκλειο να τρώνε Mousaka και Greek Salad...

Αλλά πάνω από όλα το φοβερό ΟΑΚΑ και οι τρομεροί εθελοντές. Μεγαλεία για τα Ελληνικά δεδομένα, αλλά όπως ανακάλυψα και για όλο τον κόσμο. Έτυχε μάλιστα να μιλήσω την επόμενη μέρα της τελετής λήξης με έναν Αυστραλό, μέλος της Ολυμπιακής τους ομάδας, προπονητή ενός αργυρού Ολυμπιονίκη στην κολύμβηση, ο οποίος μου είπε πως έχει πάει σε 5 Ολυμπιακούς Αγώνες και φυσικά στο Σίντνευ, και πως όχι απλά ήταν καλύτερα από το Σίντνευ, αλλά πως το "unforgettable dream games" ήταν πολύ λίγο για να εκφράσει κανείς αυτό που έγινε στην Αθήνα, αλλά αν έπρεπε να το πει κανείς σε τρεις λέξεις, αυτές το περιέγραφαν αρκετά καλά!

Η μεγάλη έκπληξη βέβαια για εμένα ήταν πως ναι μεν περίμενα πως ο συνδυασμός "Ολυμπιακοί Αγώνες" και "Ελλάδα" δεν μπορούσε να αποτύχει, αλλά τίποτα δεν με είχε προετοιμάσει ούτε για το απίστευτο κλίμα που δημιουργήθηκε, ούτε για τις φανταστικές τελετές έναρξης και λήξης, ούτε για τις φοβερές εγκαταστάσεις, ούτε για το πόσο σωστά λειτούργησαν τα πάντα. Οπότε δεν είμαι απλά περήφανος αλλά και πολύ ευχάριστα προβληματισμένος για το πως είναι δυνατόν η Ελλάδα να μπορεί να λειτουργήσει με τέτοιο τρόπο. (Αν εξαιρέσει φυσικά κανείς την γυφτιά του όχλου πριν τον τελικό των 200 μέτρων αντρών... Πάλι καλά που την επόμενη μέρα ήμουν εκεί για να χειροκροτήσω προσωπικά τους αθλητές την ώρα της απονομής!)

Η φλόγα λοιπόν έσβησε, αλλά με το ρίσκο να ακουστώ ποιητικός, εύχομαι να μην σβήσει μέσα μας σαν λαός. Και μετά ένα τέτοιο αφάνταστο καλοκαίρι επιτυχιών όπου η Ελληνική σημαία έχει γίνει παγκοσμίως ένα "cool" symbol, και μετά τόσα επιτεύγματα να βγάλουμε επιτέλους από πάνω μας την γυφτιά, το παζάρεμα, το λάδωμα, την τσαπατσουλιά και την αρπαχτή.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας το 2004 δεν είναι το παρελθόν. Είναι το μέλλον!