Προχωρώντας “Πλαγίως”

Είδα προχτές μία από τις πιο φρέσκιες, αφοπλιστικά ανθρώπινες και διασκεδαστικές ταινίες της χρονιάς: το “Sideways” του Alexander Payne.

Η ταινία έχει πάρει τις καλύτερες κριτικές από όλες όσες κυκλοφόρησαν το 2004 στην Αμερική, και έχει συγκεντρώσει τα περισσότερα βραβεία για καλύτερη ταινία της χρονιάς από τις διάφορες ενώσεις κριτικών, ενώ πρόσφατα πήρε και την χρυσή σφαίρα ως η καλύτερη ταινία στην κατηγορία “comedy or musical”. Πάει φυσικά καρφί για την πεντάδα των υποψηφίων για καλύτερη ταινία στα Oscar (που ανακοινώνονται μεθαύριο Τρίτη, 25 Ιανουαρίου) και αναμένεται να διεκδικήσει με μεγάλες πιθανότητες και αυτή την «ύστατη» διάκριση.

Πέραν από όλα αυτά όμως, όσο βαρύγδουπα και αν ακούγονται, υπάρχει μία αβίαστα αληθινή ταινία για την μοναξιά του ανθρώπου που νιώθει να περνάνε τα χρόνια χωρίς ποτέ να καταφέρει να εκπληρώσει τα όνειρα του, να κάνει κάποια πρόοδο, να νιώσει πως έχει κάνει κάτι με την ζωή του. Απλά προχωρά «πλαγίως»...

Σε ένα άλλο επίπεδο, πρόκειται για ένα διασκεδαστικό road movie, με χαρακτήρες που ξέρουμε ή που είμαστε εμείς, να βιώνουν μια νεανική «περιπέτεια» στα 40 τους, προσπαθώντας είτε να «σκοράρουν» είτε να βάλουν σε μια σειρά την ζωή τους. Ένα «Διονυσιακό» ταξίδι, με κρασί, γυναίκες, ευτράπελα, αλλά και με την κάμερα στραμμένη επίμονα στον άνθρωπο.

O Paul Giamatti συνεχίζει να αντιπροσωπεύει τον loser in all of us, μετά το περσινό American Splendor, ενώ όλο το cast σκίζει μαζί, με «αποκάλυψη» το come back της Virginia Madsen για την οποία μιλάει για πρώτη φορά στα 40 της όλο το Hollywood. (Κάποιοι από εμάς βέβαια, είχαν γνωρίσει την γοητεία της από τα 80’s όταν έκανε την ξαδέρφη της Sybil Sheppard που ερωτεύεται ο Bruce Willis στον τελευταίο κύκλο επεισοδίων του μοναδικού “Moonlighting” ή αλλιώς «Αυτός, Αυτή και τα Μυστήρια»...)

Δείτε το. (Και μετά κατευθείαν για κρασί!)