Batman Begins

Πρόσφατα είδα σε πολύ ωραίο καλοκαιρινό σινεμά – «Μίμης Φωτόπουλος» στο Μαρούσι – την νέα ταινία του Christopher Nolan (που μας έδωσε το καταπληκτικό “Memento”) με τις νέες περιπέτειες του «σκοτεινού ιππότη» της Gotham City και των Marvel Comics, τον Batman.

Το Batman Begins λοιπόν, είναι μια από τις πιο «φρέσκιες» χολιγουντιανές υπερπαραγωγές των τελευταίων ετών και σίγουρα η καλύτερη ταινία Batman που έχει γυριστεί. Και αυτό είναι κατόρθωμα μιας και το πρώτο Batman του Tim Burton – με τον συμπαθέστατο Michael Kitton στον πρωταγωνιστικό ρόλο – ήταν η επιτυχημένη ταινία που έδωσε νέα πνοή στις μεταφορές comics στον κινηματογράφο, και σαν αποτέλεσμα είχε το να γυριστούν ταινίες όπως το X-men, το Spiderman (τα καλά παραδείγματα), είτε το Electra, το Hulk ή το Fantastic Four (μερικά από τα χειρότερα).

Τι έγινε λοιπόν και ο Christopher Nolan τα κατάφερε τόσο καλά;

Πρώτα απ’ όλα πήγε πίσω στις «ρίζες» του μύθου και τον εξέτασε από την αρχή. Και έδωσε χρόνο στην ιστορία να ξεδιπλωθεί, και στον χαρακτήρα να «γεννηθεί».

Δεύτερον έδωσε τον ρόλο στον Christian Bale που «το ‘χει» και είναι και γαμώ τα «παιδιά» – από τότε κιόλας που σαν παιδί έπαιζε στο “Empire of the Sun” του Spielberg.

Και τρίτον μάζεψε ένα φοβερό cast από ηθοποιούς όπως τον Michael Caine, τον Liam Neeson, τον Gary Oldman, και τον Morgan Freeman να παίξουν δεύτερους ρόλους χωρίς να επισκιάζουν τον Batman, όπως είχε γίνει με τον Joker του Jack Nicholson, τον Penguin του DeVito, ή τον –αίσχος— “Mr. Freeze” του Arnold Schwarzenegger! (Το ότι έπαιζε και η Katie Holmes, να πω την αλήθεια, δεν με χάλασε...)

Όλα αυτά, και πάνω από όλα πίστη και πάθος για τον μύθο που υπηρετούσε, όραμα και τεχνική για να το υλοποιήσει, φρέσκια αντίληψη και διάθεση να ξεκινήσει από την αρχή. Ειλικρινά, το πρώτο μέρος της ταινίας, είναι το καλύτερο δυνατό και πραγματικά σε πιάνει εξ’ απρόοπτου το πόσο καλή ταινία μυθοπλασίας βλέπεις μπροστά σου. (Haven’t felt it since… let’s say the first “Matrix”).

Μιλώντας λοιπόν για επιστροφή στις ρίζες προκειμένου να ξεκινήσει η «αναγέννηση» του μύθου, αυτό το καλοκαίρι το βιβλίο που πιο πολύ απ’ όλα ευχαριστήθηκα, ήταν πραγματικά παλιό αλλά διαχρονικό. Οι ρίζες του μύθου που προσπαθώ να ακολουθήσω στην δουλειά μου. Το μεγαλύτερο ίσως best seller στον χώρο της διαφήμισης, το φοβερό “Confessions of an Advertising Man” του David Ogilvy, γραμμένο αρχικά το 1963!

Ναι, πολλά έχουν αλλάξει έκτοτε, αλλά “the more things change, the more they stay the same…” Έξυπνο, διασκεδαστικό, διαφωτιστικό και ξεκάθαρο για το τι πραγματικά μετράει στην διαφήμιση. Με απίστευτες ατάκες ή “ogilvyisms” όπως γίνανε γνωστές.

“Search the parks in all the cities, you won’t find statues of any committees.”, “Unless your advertising contains a big idea, it will pass like a ship in the night.” ή “Pay peanuts, and you get monkeys.”

Μα πάνω από όλα, ο David Ogilvy, σε εμπνέει και σε «πορώνει» να κάνεις δουλειά! Να «ξεκινήσεις» απ’ την αρχή...

Άντε καλή σαιζόν!