Signs by Schweppes
Now, that's what I call Branded Entertainment!
Η Coca-Cola θέλοντας να προωθήσει την εικόνα του Schweppes σαν ένα πιο adult ποτό (ή ποτό for adults) συνεργάστηκε με την διαφημιστική Publicis Mojo, της Νέας Ζηλανδίας, και χάρη στον δημιουργικό διευθυντή τους Lachlan McPherson (respect!) κάτσανε και φτιάξανε ένα πολύ όμορφο site, το Schweppes Short Film Festival, το οποίο μοιάζει με κινηματογράφο που παίζει 5 ταινίες μικρού μήκους, και διαθέτει και ένα "interactive video" bar στο οποίο μπορείς να παραγγείλεις ποτά με Schweppes και να ανοίξεις --λέμε τώρα-- κουβέντα με τον μπάρμαν!
Γυρίσανε λοιπόν 5 ταινίες, με την εταιρία @radical.media, όλες γυρισμένες στην Νέα Ζηλανδία, αλλά προορίζονταν λέει για την αγορά της Ανατολικής Ευρώπης. Ώσπου μία από αυτές τις ταινίες, το "Signs" που βλέπετε παραπάνω, σκηνοθετημένη από τον Patrick Hughes, έκανε πάταγο, όταν κάποιος την μετέφερε στο YouTube και σιγά σιγά πήρε τρελή viral φόρα, με αποτέλεσμα την περασμένη εβδομάδα το "Signs" να ανέβει στο top-10 των videos με τα περισσότερα views στο YouTube!
Η ταινία έχει και facebook fan page, και μπορεί να την δει αν θέλει κανείς και σε Quicktime υψηλής ανάλυσης εδώ. Το πολύ όμορφο soundtrack υπάρχει εδώ.
Το όλο project το βρίσκω καταπληκτικό. Πουθενά αλλού, παρά στο σημερινό Internet, του broadband και των Social Media, δεν θα μπορούσε ένα brand να απασχολήσει για 12 λεπτά το κοινό του, και να το κάνει να ερωτευτεί όχι μόνο τους πρωταγωνιστές της ιστορίας, αλλά και το ίδιο το brand που του προσφέρει την εμπειρία αυτή.
Μπράβο πολλά και το έχω πει: Το branded entertainment, μαζί και με άλλα πράγματα βέβαια, αποτελεί το μέλλον της διαφήμισης.
Labels: Advertising, Branded Entertainment
posted by Panos @ 1:20 AM
7 Comments:
Το όλο project το βρίσκω καταπληκτικό. Πουθενά αλλού, παρά στο σημερινό Internet, του broadband και των Social Media, δεν θα μπορούσε ένα brand να απασχολήσει για 12 λεπτά το κοινό του, και να το κάνει να ερωτευτεί όχι μόνο τους πρωταγωνιστές της ιστορίας, αλλά και το ίδιο το brand που του προσφέρει την εμπειρία αυτή.
Από που προκύπτει πως αυτοί που γουστάρουν την ταινία θα γουστάρουν και την φίρμα; Πως θα τη θυμούνται ενδεχομένως ναι, αν και διατηρώ τις επιφυλάξεις μου καθώς από τη στιγμή που το βίντεο αυτονομήθηκε στο youtube δεν υπάρχει καμία σύνδεση με το brand, αλλά όχι πως θα ξετρελαθούν με τη φίρμα κιόλας. Υπάρχει κάποια μέτρηση που να λέει πως τα brands γίνονται πιο αποδεκτά μέσα από τέτοιες ενέργειες;
Επιπλέον, διαφωνώ με τη διαπίστωση πως πουθενά αλλού δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει κάτι τέτοιο. Μιλάμε για κινηματογράφο έτσι; Το project per se έχει μηδενικό interactivity. Δεν είναι μια ταινία με εναλλακτική εξέλιξη ανάλογα με τις επιλογές του χρήστη (όπως στην περίπτωση της Lacta). Επομένως δεν βλέπω τι το ιντερνετικό έχει.
This post has been removed by a blog administrator.
Νομίζω πως η μάρκα είναι εμφανής, τουλάχιστον σε δύο σκηνές, αν και ο ρόλος της ΔΕΝ είναι integrated με την ιστορία, όσο θα έπρεπε. Συμφωνώ αν μέρη μαζί σου, αν και θα έλεγα πως στο αρχικό της περιβάλλον (το site) η ταινία ήταν απόλυτα συνδεδεμένη με το brand και προφανώς δεν ήταν στις προθέσεις τους να κυκλοφορήσει αυτόνομα στο YouTube. (Που τυχεροί είναι που έγινε βέβαια)
Από εκεί και πέρα, σε ότι έχει να κάνει με την έλλειψη interaction και πάλι θα συμφωνήσω εν' μέρη μαζί σου. Όμως αυτό που λέω συνεχίζει να ισχύει. Πως δηλαδή μόνο μέσω Internet θα μπορούσε να βρει τέτοιο μεγάλο κοινό, τόσο γρήγορα και με μηδέν χρήματα σε media, που θα "κολλήσει" για τόση πολύ ώρα να κοιτάει ένα branded story.
Αν ήθελαν να το κάνουν στον κινηματογράφο θα τους κόστιζε απίστευτα χρήματα σε media. Για τηλεόραση δεν θα έπαιζε ποτέ. Μόνο αν κατάφερναν να κάνουν "product placement" σε original περιεχόμενο. Εδώ όμως μιλάμε --όπως και στην περίπτωση της Lacta-- για περιεχόμενο κατά παραγγελία, που δημιουργεί το ίδιο το brand και το προσφέρει απλόχερα στους θεατές, προς αντάλλαγμα της προσοχής τους.
Μόνο στο Internet λοιπόν μπορείς να προβάλεις ανέξοδα μία ιστορία 12 λεπτών, και μόνο χάρη στα Social Media μπορεί να διαδοθεί σε τόσους πολλούς (πλησιάζει το εκατομμύριο views! Ούτε το Batman Returns να ήταν!), τόσο γρήγορα.
Amazing times we live in.
Το ένα εκατομμύριο views δεν σημαίνει τίποτα. Μιλάμε για την Coca-Cola η οποία διαθέτει έναν τεράστιο μηχανισμό επικοινωνίας. Είμαι σίγουρος πως ήδη έχουν γραφτεί εκατοντάδες άρθρα στο εξωτερικό για την καμπάνια και θα γραφτούν κι άλλα. Εσύ για παράδειγμα έμαθες για την ενέργεια επειδή είδες την ταινιούλα στο youtube κι έψαξες να δεις ποιος είναι από πίσω ή διάβασες για την καμπάνια και μετά έψαξες να βρεις την ταινία;
Από εκεί και πέρα, για να μπω στην ουσία της διαφωνίας μας, εσύ εστιάζεις το ενδιαφέρον της ενέργειας στη διανομή. Στο πως δηλαδή μια ενέργεια προσεγγίζει ένα εκατομμύριο άτομα. Αν αυτό το ένα εκατομμύριο το είχαν πετύχει μέσω του site τους ενδεχομένως και να είχε νόημα να μιλήσουμε για κάτι το ιντερνετικά ενδιαφέρον. Αλλά εδώ έχουμε απλά ένα video που ανεβαίνει σε μια μόνο πηγή. Δεν υπάρχουν καν συνδυαστικές online ενέργειες. Εσένα κι εμένα ως ιντερνετάδες τι μπορεί να μας διδάξει αυτό; Μου θυμίζει το «κρασάκι» που ενώ το είδαν ένα εκατομμύριο άτομα δεν βγήκε ούτε μισή σελίδα case study από αυτή την ιστορία.
Δεν αντιλέγω πως μόνο στο Διαδίκτυο μπορείς να απευθυνθείς σε τόσο μαζικό κοινό με ελάχιστο κόστος αλλά αυτό υποτίθεται πως το γνωρίζουμε εδώ και δέκα χρόνια. Το θέμα είναι να μαθαίνουμε και τίποτα καινούργιο και προσωπικά από όλο αυτό το hype σχετικά με τα social media ελάχιστα πράγματα έχω καταφέρει να μάθω που δεν τα ήξερα και πριν. Οπότε εξακολουθώ να απορώ τι το ιντερνετικό μπορώ να μάθω από τη συγκεκριμένη περίπτωση;
Το ότι είναι μια πρωτότυπη και κατά προέκταση ενδιαφέρουσα ενέργεια συνολικά δεν το αμφισβητώ.
Δεν υπάρχει προώθηση του βίντεο από PR. Εγώ είδα το Youtube την ταινία από tweet φίλου μου στο twitter. Μετά έψαξα να βρω πηροφορίες για να μάθω πως και τι, για να τα μεταφέρω και εδώ, μιας και μου άρεσε τόσο πολύ και έχω τρέλα με το άθλημα. Ένα δελτίο τύπου βρήκα στη Νέα Ζηλανδία, προχτεσινό!
Από εκεί και πέρα, αυτό που ξαναλέω είναι πως αυτό το project είναι φετινό μάθημα για όλους. Πριν πολλά χρόνια η BMW είχε κάνει μία σειρά μικρού μήκους ταινιών, σκηνοθετημένες από κορυφαίους σκηνοθέτες, με πρωταγωνιστή τον Clive Owen. Έτσι και έβγαιναν τώρα θα είχε γίνει πανικός. Τότε ούτε οι ταχύτητες υπήρχαν για high quality ούτε τα social media να το κάνουν να πετάξει το project. (Βέβαια οι περισσότεροι του χώρου το ξέρουν έτσι κι αλλιώς, μιας και οι άνθρωποι ήταν πολύ προχώου)
Anyway. Νομίζω πως ο καθένας το βλέπει όπως θέλει. Το θέμα είναι πως το κοινό το γουστάρει τρελά και αυτό δεν είναι κάτι που μπορείς να πεις για πολλές διαφημίσεις.
Αν αυτό το project είναι μάθημα πες μου τότε τα πέντε-δέκα στοιχεία που προκύπτουν από τη μελέτη του.
Το Integration ήταν πάντα ενα θέμα που απασχολούσε αρκετες καμπανιες και μεγαλα brands οπως η Coca Cola! Δεν νομιζω πως πραγματικα ποτέ ολα τα τμηματα above the line, Viral, Sales Promotion, PR and Direct marketing οτι θα μπορεσουν να "συνεργαστουν" πραγματικά καθως θα υπαρχουν παντα προσωπικα συμφεροντα για το καθε τομεα Marketing Communications. Ακόμα και σημερα ενω ξεκινησε σαν μια τάση απο τα 80's ... Integrated Marketing Communication is Bland! Το μονο Division που θα αναπτυχθει ειναι τα Interactive such as Ogilvy One , PUBLICIS MODEM etc. αλλά όσον αφορά αυτο που λέμε Core Concept δύσκολο να δουλεψουν ολοι μαζι ταυτοχρονα σε ενα κοινο theme!! Οπότε τα Social Media παραμένουν αυτόνομα !!
Post a Comment
Links to this post:
Create a Link
<< Home