Everything or Nothing on topics like the Greek Internet and Interactive Marketing in general, Gadgets, Movies, and whatever keeps you online, late at night...
Καλοκαίρι ήταν και πέρασε. Κατά τη διάρκειά του επισκέφτηκα την Σαντορίνη τον Ιούλιο (κάντε κλικ παραπάνω για μεγέθυνση της πανοραμικής φωτογραφίας που τράβηξα στην Οία) και την Πάρο τον Αύγουστο με όλη την οικογένεια. Τα updates αυτά όμως λαμβάνουν πλέον χώρα την στιγμή που συμβαίνουν στο twitter και στο facebook.
Όμως το blog, όταν κάποιος στρωθεί τελικά να κάτσει να γράψει, συνεχίζει να έχει πιστεύω σημασία, σαν ένα μέσο στο οποίο μπορείς και να αναπτύξεις σε βάθος τις σκέψεις σου και να τους δώσεις μια πιο μόνιμη θέση, που δεν θα χαθεί μέσα στα ατέλειωτα status updates και streams.
Η πλάκα πάντως είναι, πως χάρη στο twitter και το BlackBerry, συνεχίζω να διαβάζω στις διακοπές. Η εξέλιξη στο διάβασμα της παραλίας πήγε κάπως έτσι για εμένα, ανάλογα με την ηλικία:
Γιατί όταν τρέχεις πίσω από δύο κουτσούβελα, με πλήρη εξάρτηση (κουβαδάκια, φτυάρια, μπρατσάκια, κλπ), το μόνο που προλαβαίνει να διαβάσει κανείς, είναι... 140 χαρακτήρες!
Ακολουθούν λοιπόν εδώ, κάποια μαζεμένα posts, που προέκυψαν στο μεσοδιάστημα και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας...
Το είχα κάνει μετά τις φωτιές πέρυσι το καλοκαίρι, το κάνω και τώρα. Μιλάω πολιτικά.
Πρώτα να τα πει όμως η Χαρούλα Αλεξίου που τα λέει καλύτερα.
Συνοψίζει πολλά και από τα δικά μου συναισθήματα η κυρία Αλεξίου. Και θέτει και ένα ουσιαστικό ερώτημα. "Πότε πέφτει μια κυβέρνηση, αν όχι όταν παραλύει το κράτος;"
Μυαλό δεν βάλαμε με τις φωτιές στα δάση. Ας βάλουμε τουλάχιστον με τις φωτιές στην Ερμού!
Εκτός βέβαια από μία πάρα πολύ καλή παρουσίαση από τον David Pugh-Jones, Creative Strategist της Microsoft Advertising και κάποιες μικρές εκπλήξεις στο κακοστημένο --κατά τ' άλλα-- παράλληλο "Creative Showcase". (Ούτε μικρόφωνο δεν είχε, και 50 άτομα κοίταγαν μία plasma screen μια σταλιά, ενώ από έξω γινόταν το διάλειμμα και επικρατούσε χαμός.)
Κρίμα γιατί είχε μαζευτεί πολύς κόσμος που ενδιαφέρεται να μάθει. Σύντομα όμως οι μισοί βγήκαν στο φουαγιέ για socializing. (Άσε που ούτε καλό catering δεν είχε...)
Όποιος έκανε αυτό το banner, να σηκώσει το χέρι του! :-)
Παίζει κάτω δεξιά στην homepage της Ναυτεμπορικής αυτές τις μέρες (μην σας χάσουμε από πελάτη), και το έχω δει και αλλού.
Είναι πάρα πολύ καλό και μπράβο του. Με video ειδικά γυρισμένο για το banner, με interactive elements, με ωραίο και φροντισμένο copy. Εύγε σας... (Cream?)
Δεν έχω μιλήσει ποτέ πολιτικά από αυτό το blog. Δεν έχω μιλήσει πολιτικά εδώ και πολύ καιρό, γιατί δεν με ενδιαφέρει. Αλλά πλέον δεν κρατιέμαι...
Μπορεί σας παρακαλώ κάποιος να μου πει τι άλλαξε τα τελευταία τρία χρόνια, όταν ακριβώς τον Αύγουστο του 2004 η Ελλάδα ήταν και πάλι, όπως και σήμερα, πρώτη είδηση σε όλα τα ειδησεογραφικά μέσα του κόσμου, με --τραγική σύμπτωση-- και τότε την Ολυμπία και τους Ολυμπιακούς Αγώνες;
Πως γίνεται τότε όλοι μας να νοιώθαμε περηφάνια που τα είχαμε καταφέρει τόσο καλά; Πως γίνεται να νοιώθαμε σιγουριά ότι το κράτος λειτουργούσε; Πως γίνεται τότε οι δυνάμεις ασφαλείας να μπορούσαν να εντοπίσουν και να σταματήσουν τον κάθε κίνδυνο; Πως τότε η οργάνωση του κράτους επέτρεπε την ταυτόχρονη τέλεση αγωνισμάτων σε όλη την επικράτεια, φιλοξενώντας χιλιάδες ξένων επισκεπτών που όλοι ένοιωθαν ασφαλείς και χαρούμενοι που βρίσκονταν στην χώρα μας;
Τι άλλαξε ρε παιδιά και ενώ μιλάγαμε για την μεταολυμπιακή εποχή της Ελλάδας που μπορούσε να καταφέρει τα πάντα, ξαφνικά να μην νοιώθουμε ασφαλείς αν το βράδυ που θα κοιμηθούμε δεν θα ξυπνήσουμε με καπνούς γύρω μας; Πως πρόλαβε μέσα σε τρία χρόνια να γίνει αυτή η εικόνα στάχτη;
Τι άλλαξε τα τελευταία τρία χρόνια για να πεθάνουν αβοήθητοι 60 άνθρωποι μέσα σε τρεις μέρες;
Τι άλλαξε τα τελευταία τρία χρόνια ώστε να καίγεται η μισή Ελλάδα εδώ και τρεις μέρες χωρίς κανένας να μπορεί να σταματήσει τη φωτιά;
Τι άλλαξε τα τελευταία τρία χρόνια ώστε να μην προλαβαίνουμε να σώσουμε την αρχαία Ολυμπία ρε παιδιά;
Μια πολύ ευχάριστη εμπειρία με μεγάλο potential για το μέλλον θα χαρακτήριζα το πρώτο (εύχομαι) Greek Blogger Camp που ολοκληρώθηκε με επιτυχία το περασμένο Σαββατοκύριακο στην Ίο.
Τα συγχαρητήρια πάνε στον Στέφανο, aka Titana του pestaola.gr για την ρομαντική ιδέα και το κουράγιο να διοργανώσει μόνος του και χωρίς προηγούμενη εμπειρία ένα τόσο μεγαλεπήβολο event διεθνών διαστάσεων και προοπτικής.
Το κλίμα ήταν απίστευτα διαφορετικό από οποιοδήποτε συνέδριο έχω ποτέ βρεθεί. Βερμούδες αντί κουστούμια, μπάνιο στην πισίνα αντί κίνηση στους δρόμους και αγωνία για παρκάρισμα. Μπύρες στο χέρι και χαβαλές αντί δήθεν συζητήσεις με πηγαδάκια. Όλοι μια παρέα, χύμα στο κύμα.
Στα "αρνητικά" το γεγονός ότι οι παρουσιάσεις επικεντρώθηκαν στις πλατφόρμες. Μάθαμε για το Wordpress για το Drupal και για το φοβερό (και καλύτερο ίσως από τα ξένα) Pathfinder Blogs. Μάθαμε επίσης για το τι καλά θα κάνουν οι web designers να ακολουθούν τα web standards. Ακούσαμε ελάχιστα όμως για το τι μπορεί να κάνει κανείς με τα blogs είτε σαν μέσο επικοινωνίας είτε σαν πλατφόρμα έκφρασης, δημιουργικότητας, διαφήμισης και δημοκρατίας. Τα δύο τελευταία προσπάθησα να τα προσεγγίσω εγώ και ο συνονόματος και φίλος Παναγιώτης Βρυώνης αλλά και σε κάποιο βαθμό ο Matt Mullenweg αλλά θα ήθελα η πλειοψηφία των παρουσιάσεων να είχε επικεντρωθεί στην κοινωνική διάσταση των blogs και όχι στο πως φτιάχνονται...
Ιδού η δικιά μου παρουσίαση που εξέταζε το πως τα blogs έχουν αλλάξει την διαφήμιση και παρουσίαζε ένα σύντομο case-study της προσέγγισης του Toyota Auris blogging campaign. Τίτλος της: "Evolution of a Megaphone"
Το καλό ήταν βέβαια πως μετά τις παρουσιάσεις, οι οποίες γίνονταν σε πολύ φιλικό και χαλαρό κλίμα, ακολουθούσαν πολλές και ενδιαφέρουσες ερωτήσεις που πήγαιναν την κουβέντα εκεί που θα έπρεπε... Οπότε οι bloggers σαν κοινό λειτούργησαν σαν bloggers. Έκαναν comments και έκαναν σύνθεση απόψεων. Super.
Επίσης, ένα άλλο από τα αξιοσημείωτα ήταν οι περισσότεροι παίζαμε με laptops, ψηφιακές μηχανές, internet tablets, smartphones και ότι μπορείς να φανταστείς. Το συνέδριο μπορούσε άνετα να είχε ονομαστεί και Geek Blogger Camp!
Αλλά, όπως θα έχετε δει από τις πάρα πολλές φωτογραφίες που κυκλοφορούν, περάσαμε όλοι όμορφα και σαν μια μεγάλη παρέα. Το μέρος ήταν φανταστικό και η θέα μαγική. Μπράβο και πάλι στον Στέφανο που εκτός από διοργανωτής, ήταν και ξεναγός με πολλά "κονέ" σε όλο το νησί.
Μετά το τέλος και της δεύτερης μέρας, πήγαμε σχεδόν όλοι σε μια φοβερή ψαροταβέρνα και φάγαμε ένα καΐκι μπαρμπούνια, φαγκρί και άλλα θαλασσινά. Οι ξένοι ομιλητές ανακάλυψαν τι σημαίνει Ouzo power.
Και του χρόνου με υγεία.
(On a personal note, θα ήθελα να ευχαριστώ την Ελίνα, τον Γιώργο και την Βάλια που με παίξανε beach volley στην πισίνα και που μαζί με τον Παναγιώτη και την Αναστασία ρουφήξαμε 17 μαργαρίτες χτες βράδυ και ας μην μας φέρανε σουβλάκια το βράδυ... :-))
Το τετραήμερο που μας πέρασε κατάφερα μετά από πάρα πολύ καιρό να φύγω για λίγο από την Αθήνα, σε μίνι διακοπές με την οικογένεια ;-)
Δεν είχα ξαναπάει στην Τζιά και μου έκανε πάρα πολύ καλή εντύπωση. Ένα νησί μόνο μια ώρα από την Αθήνα, με πολλές από τις χάρες των Κυκλάδων, όπως την γραφικότατη χώρα, αλλά και το πλεονέκτημα πολύ όμορφων παραλιών.
Super είναι και super περάσαμε. Να πάτε, να πάτε...
